Αέρας ιταλικής κουλτούρας φύσηξε στην Αθήνα, φέρνοντας τον ήχο δύο διαφορετικών φωνών της σημερινής ιταλικής λογοτεχνίας, που καταγράφουν δύο όψεις της σύγχρονης κοινωνικής κουλτούρας στη χώρα τους.
Οι Ιταλοί συγγραφείς Εντοάρντο Νέζι (
Edoardo Nesi) και Αλεσάντρο Πιπέρνο (Alessandro Piperno), πρόσφατοι νικητές  του κορυφαίου λογοτεχνικού βραβείου της Ιταλίας, του Premio Strega (για το 2011 και το 2012 αντίστοιχα), επισκέφτηκαν το Megaron Plus την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου για να συναντήσουν το ελληνικό κοινό.
Με το βραβείο
Premio Strega, που οφείλει το όνομά του σε ένα λικέρ και - εδώ και 65 χρόνια - απονέμεται κάθε χρόνο στο καλύτερο έργο πρόζας της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας, έχουν τιμηθεί συγγραφείς διεθνούς βεληνεκούς, όπως οι Τσέζαρε Παβέζε, Πρίμο Λέβι, Έλσα Μοράντε, Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα, Ναταλία Γκίνζμπουργκ, Ουμπέρτο Έκο και Κλάουντιο Μάγκρις.
Φέτος, στη διαδικασία της βράβευσης συμμετείχε για πρώτη φορά η νεοσύστατη Επιτροπή Ανάγνωσης της Αθήνας, μετά από πρωτοβουλία του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου της Αθήνας, με σκοπό τη διεύρυνση των εθνικών ορίων.
Ο Εντοάρντο Νέζι, ο οποίος βραβεύτηκε το 2011, για το έργο «
Storia della mia gente» (Ιστορία της οικογένειάς μου) και ο Αλεσάντρο Πιπέρνο που βραβεύτηκε φέτος για το βιβλίο «Inseparabili» (Αχώριστοι), σε αυτήν την εκδήλωση θα συναντηθούν με την Επιτροπή Ανάγνωσης της Αθήνας, τον συντονιστή του Premio Strega, Στέφανο Πετρόκι και τους μεταφραστές των έργων τους στα ελληνικά, Ανταίο Χρυσοστομίδη και Αννα Παπασταύρου, για μία συζήτηση που θα συντονίσει ο Πέτρος Μάρκαρης.
Ενας καυστικός ακτιβιστής
Ο Εντοάρντο Νέζι βραβεύτηκε το 2011, για το έργο «
Storia della mia gente» (Ιστορία της οικογένειάς μου).
Ακτιβιστής, κοινωνικός και πολιτικός σχολιαστής, σκηνοθέτης και μεταφραστής του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, ο Εντοάρντο Νέζι συνδυάζει αρμονικά την αυτοβιογραφία, το χρονικό, την καταγγελία, το δοκίμιο, την προκήρυξη και προτείνει να παρατηρούμε συστηματικά το παρόν, να αναγνωρίζουμε τα σημάδια του μέλλοντος και να αναλάβει η νέα γενιά την ανόρθωση της Ιταλίας.
Το βιβλίο «
Storia della mia gente» αφηγείται την πτώσης μιας επιχείρησης, ως σύμβολο μιας κοινωνίας και βιομηχανίας που πνίγεται από την παγκοσμιοποίηση και από τη μυωπία του οικονομικού συστήματος, αφού ο ίδιος βίωσε την κατάρρευση της ιταλικής βιομηχανίας ρούχων και κλωστοϋφαντουργικών, ως γόνος οικογένειας κλωστοϋφαντουργών. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια πόλη της Τοσκάνης, όχι μακριά από τη Φλωρεντία που έως πρότινος ήταν το κέντρο της ιταλικής υφαντουργίας. Μιας βιομηχανίας που μέσα σε λίγα χρόνια κατέκτησε ηγεμονική θέση σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο. Μικροβιομήχανοι, ικανοί και ορεξάτοι, στο τρομερό «μπάμ» της ιταλικής βιομηχανίας της μόδας, έστελναν τα υφάσματά τους στις τέσσερις γωνιές της γης. Μέχρι τη στιγμή που κάποιοι ανόητοι πολιτικοί - όπως εξηγεί ο μεταφραστής - υπακούοντας στα κελεύσματα ακόμα πιο ανόητων και ανεύθυνων οικονομολόγων, άλλοτε με τους ανεπαρκείς νόμους και άλλοτε με την ολιγωρία να φτιάξουν νέους νόμους που θα οργάνωναν και θα παρακολουθούσαν τις νέες παγκόσμιες εξελίξεις και ειδικότερα την εμφάνιση της Κίνας στις δυτικο - ευρωπαϊκές αγορές, κατέστρεψαν μια ανθούσα βιομηχανία.
Αυτοσαρκαστικός και απαισιόδοξος
Καθηγητής πανεπιστημίου, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, με μια σταθερή κατάδυση-ανατομία στην εβραϊκή του ταυτότητα, ο Αλεσάντρο Πιπέρνο (που βραβεύτηκε φέτος) εμπνέεται από τη μεγάλη λογοτεχνία του 19ου αιώνα και από τη σύγχρονη αμερικανική και η γραφή του είναι ειρωνική, αυτοσαρκαστική και δηλώνει μια απαισιόδοξη στάση για την κοινωνία και τη ζωή. Το βιβλίο «
Inseparabili» είναι το δεύτερο από τα αυτοτελή μέρη της διλογίας «Il fuoco amico dei ricordi» και παρακολουθεί τις ζωές δύο αδελφών, μετά τον δύσκολο θάνατο του πατέρα τους.
Η παρέα της Κυριακής
Προπομπός του βραβείου
Premio Strega υπήρξαν «οι συναντήσεις της Κυριακής», που πραγματοποιούνταν από το 1944, στο λογοτεχνικό σαλόνι της Μαρίας και του Γκοφρέντο Μπελόντσι, οι οποίοι άνοιγαν το σπίτι τους σε συγγραφείς, καλλιτέχνες και διανοούμενους της εποχής. Όταν η συγγραφέας Μαρία και ο επιχειρηματίας Γκοφρέντο συναντήθηκαν με τον Γκουίντο Αλμπέρτι, εκκεντρική προσωπικότητα, ηθοποιό και ιδιοκτήτη του εργοστασίου που έφτιαχνε το λικέρ Strega, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα βραβείο μυθιστορήματος, με νικητή εκείνον που θα επέλεγε η «Παρέα της Κυριακής».
Tο πρώτο βραβείο απονεμήθηκε το 1947, ενώ μετά τον θάνατο της Μαρίας Μπελόντσι, το 1986, το βραβείο απονέμει το Fondazione Maria e Goffredo Bellonci, με τα 400 μέλη της επιτροπής, που προέρχονται από την ελίτ της ιταλικής πολιτιστικής ζωής, να είναι ακόμα γνωστά ως «Η παρέα της Κυριακής».
Οι δηλώσεις
·         «Εάν η μάγισσα πρέπει να έχει μια σκούπα, το βιβλίο πρέπει να έχει έναν σκοπό». Με αυτή τη φράση καλωσόρισε το κοινό στο Megaron Plus ο Στέφανο Πετρότσι, συντονιστής του θεσμού.

·         «Η δύναμη της λογοτεχνίας είναι εξαιρετικά σημαντική ειδικά την περίοδο που διανύουμε» τόνισε ο συγγραφέας Πέτρος Μάρκαρης, που συντόνισε την εκδήλωση.

·         «Είναι περίεργο που πήρα το βραβείο παρουσιάζοντας την αποτυχία τής άλλης μου επαγγελματικής δραστηριότητας. Θεωρώ πως η πρώτη γενιά δημιουργεί, η δεύτερη διατηρεί και η τρίτη καταστρέφει. Εγώ τα κατέστρεψα! Ίσως γιατί έγραφα» εξηγεί ο Εντοάρντο Νέζι.

·         «Όταν άκουσα τον κύριο Νέζι να μιλάει ήταν σαν να άκουγα τον εαυτό μου. Δούλευε σε μια βιομηχανία υφασμάτων και πουλούσε υφάσματα, εγώ δούλεψα -για πολλά χρόνια- σε μια βιομηχανία τσιμέντων και πουλούσα τσιμέντα. Μπορώ να καταλάβω αυτό που έλεγε να είσαι συγγραφέας στον ελεύθερο χρόνο σου», συμπλήρωσε ο Πέτρος Μάρκαρης.

·         «Το βιβλίο του Εντοάρντο Νέζι είναι ένα βιβλίο που από το πρώτο κεφάλαιο προσπερνά ετικέτες και στιλ για να γίνει ένα ανάγνωσμα που διαβάζεται μονορούφι. Όπως και να το χαρακτηρίσεις πρόκειται για ένα αφήγημα που μιλάει για την κρίση, την οικονομική κρίση που ζούμε όλοι μας. Μια κρίση που δεν απασχολεί μονάχα τις δυο χώρες. Μια κρίση που δεν είναι μονάχα οικονομική αλλά και κρίση αξιών και κρίση ηθική» εξήγησε ο μεταφραστής του βιβλίου, Ανταίος Χρυσοστομίδης. «Είμαστε οι πρώτες γενιές που τελικά μετά από δεκαετίες ανάπτυξης και ευρωστίας θα ζήσουμε φτωχότεροι από τους γονείς μας. Αυτό εξηγεί ο Νέζι  με το βιβλίο του» πρόσθεσε ο Α. Χρυσοστομίδης.

·         «Βρίσκω εξαιρετικά σημαντικό ένας ήρωας να αποκτά σάρκα και οστά. Η δουλειά μου είναι να καταφέρνω να δημιουργήσω ήρωες που να μπορούν να μπουν στη δική μου ζωή αλλά και σε άλλων με πολύ συναισθηματικό τρόπο» εξήγησε ο Αλεσάντρο Πιπέρνο, νικητής του φετινού βραβείου για το βιβλίο του «Inseparabili» (Διωγμός).

·         «Η πρώτη μου επαφή με τον Αλεσάντρο Πιπέρνο ήταν για εμένα μια αποκάλυψη.Οι ήρωες του Πιπέρνο είναι πρόσωπα υπαρκτά, με σάρκα και οστά, έντονα συναισθήματα και σκληρές αντιθέσεις. Η οικογένεια η οποία βρίσκεται στον πυρήνα τον μυθιστορημάτων του Πιπέρνο είναι ο πυρήνας της ίδιας της ζωής», τόνισε η μεταφράστρια του βιβλίου, Άννα Παπασταύρου.

Πηγή: naftemporiki
         pkool